1
00:00:33,575 --> 00:00:38,037
Traudl Junge należała do osób kameralnych
kręgu, którzy byli z Adolfem Hitlerem

2
00:00:38,121 --> 00:00:44,168
w chwili samobójstwa w
bunkier głęboko pod Berlinem w kwietniu 1945 r.

3
00:00:44,252 --> 00:00:48,964
Podobnie jak kochanka Hitlera, Eva Braun,
Traudl Junge był Bawarczykiem.

4
00:00:49,049 --> 00:00:54,803
Aby rozwijać swoje ambicje bycia tancerką
przeprowadziła się do ogarniętego wojną Berlina.

5
00:00:54,888 --> 00:00:59,099
Początkowo pracowała jako maszynistka
w Kancelarii Rzeszy.

6
00:00:59,184 --> 00:01:05,564
W styczniu 1943 roku Hitler zdecydował
potrzebował nowego prywatnego sekretarza.

7
00:01:05,648 --> 00:01:08,317
Traudl Junge miała 22 lata.

8
00:01:08,401 --> 00:01:13,113
Jeśli dobrze rozumiem, to nie on
oczekuję, że zapiszesz stenografię,

9
00:01:13,198 --> 00:01:17,659
ale spodziewał się, że napiszesz, co powiedział
bezpośrednio na maszynę do pisania.

10
00:01:17,744 --> 00:01:21,622
Czy pamiętasz pierwszy raz?
że dał ci w ten sposób dyktando?

11
00:01:21,706 --> 00:01:27,461
Byłam tak zdenerwowana, że kiedy zaczął
mów, nie udało mi się dotrzeć do ani jednej maszyny do pisania.

12
00:01:27,545 --> 00:01:32,633
Spojrzałem na moją gazetę
i był to po prostu język obcy.

13
00:01:32,717 --> 00:01:39,139
Byłam taka zdesperowana, ale w tej chwili
wszedł sługa i powiedział:

14
00:01:39,224 --> 00:01:42,017
<i>„Mein Führer”,</i>
jest do ciebie telefon,

15
00:01:42,102 --> 00:01:44,019
Pan Ribbentrop chce z panem rozmawiać.

16
00:01:44,104 --> 00:01:46,897
Miałem więc czas na regenerację.

17
00:01:46,981 --> 00:01:51,360
Znowu się uspokoiłem i wszystko poszło dobrze
kiedy dyktował.

18
00:01:51,444 --> 00:01:57,032
Przeprosiłem i powiedziałem: „Błagam
przepraszam, początek jest niewłaściwy.”

19
00:01:57,117 --> 00:01:59,535
Powiedział: „To nie ma znaczenia, dziecko”.

20
00:01:59,619 --> 00:02:06,625
I był bardzo przyjazny i...
przyjemny.

21
00:02:06,709 --> 00:02:11,713
Więc wyszedłem i wykonałem swoją pracę,
moja pierwsza praca.

22
00:02:12,590 --> 00:02:16,552
Raz w roku
spędzał czas na czymś w rodzaju rekreacji.

23
00:02:16,636 --> 00:02:18,512
Wszyscy jedziemy do Berghof.

24
00:02:19,472 --> 00:02:21,890
Byłem na to przygotowany
na Berghof byłoby

25
00:02:21,975 --> 00:02:25,477
moje pierwsze spotkanie z Ewą Braun.

26
00:02:25,562 --> 00:02:30,482
Była kochanką Berghofu
i wszyscy o niej wiedzieli,

27
00:02:30,567 --> 00:02:33,318
ale nikt o niej nie mówił
w siedzibie.

28
00:02:33,403 --> 00:02:38,991
Ale w Berghof musieliśmy się z nią spotkać i
musieliśmy ją przyjąć we właściwy sposób.

29
00:02:40,243 --> 00:02:42,744
Często zapraszano Hoffmanna

30
00:02:42,829 --> 00:02:47,499
ponieważ był pełen historii
oraz anegdoty i dowcipy.

31
00:02:47,584 --> 00:02:52,379
Pamiętam, jak pewnego razu Hoffmann powiedział:

32
00:02:52,463 --> 00:02:55,465
<i>„Mein Führer”,</i>
Muszę ci opowiedzieć dowcip”.

33
00:02:55,550 --> 00:02:59,219
– Zadałem ci pytanie.

34
00:02:59,304 --> 00:03:05,309
Powiedział: „Oto ty
oraz Göringa i Goebbelsa

35
00:03:05,393 --> 00:03:07,644
stojąc pod parasolem.”

36
00:03:08,479 --> 00:03:11,523
„Powiedz, kto się zmoczy?”

37
00:03:12,609 --> 00:03:15,944
Hitler powiedział: „Nie wiem,
to głupie pytanie.”

38
00:03:16,029 --> 00:03:17,529
„Kto? nie wiem.”

39
00:03:17,614 --> 00:03:23,160
A Hoffmann powiedział: „Nikt,
bo w ogóle nie pada.”

40
00:03:23,244 --> 00:03:28,916
Hitler powiedział: „To taki głupi żart,
Nie mogę się śmiać.”

41
00:03:29,000 --> 00:03:33,337
„Nie rozumiem. Stajesz się starczy.”

42
00:03:34,339 --> 00:03:35,547
A Hoffmann powiedział:

43
00:03:35,673 --> 00:03:41,970
„Ale mein Führer, człowiek, który mi powiedział
ten żart jest teraz w Dachau.”

44
00:03:42,805 --> 00:03:46,099
A Hitler był zdenerwowany i powiedział:

45
00:03:46,184 --> 00:03:50,729
„To niemożliwe.
Jak można opowiadać takie kłamstwa?”

46
00:03:50,813 --> 00:03:52,898
„To niemożliwe, żeby był w Dachau”.

47
00:03:52,982 --> 00:03:54,942
<i>„Tak, mein Führer, to prawda.”</i>

48
00:03:55,026 --> 00:03:58,195
– Ale on tam mieszka.

49
00:03:58,279 --> 00:04:00,239
– Ma tam swoje mieszkanie.

50
00:04:00,323 --> 00:04:05,702
Hitler był bardzo zły,
ale śmiejąc się wściekle.

51
00:04:05,787 --> 00:04:09,206
Powiedział: „Hoffmann, wyjdź”.

52
00:04:09,290 --> 00:04:15,837
A więc niejasne, żartobliwe nawiązanie do a
obóz koncentracyjny taki jak Dachau był w porządku.

53
00:04:17,257 --> 00:04:22,094
Ale myślę, że mi powiedziałeś
w ogóle jakiekolwiek odniesienie

54
00:04:22,178 --> 00:04:26,974
tego, co robiono Żydom
było całkowitym tabu.

55
00:04:27,058 --> 00:04:29,893
Na przykład to, co się stało
do żony von Schiracha

56
00:04:29,978 --> 00:04:34,273
kiedy poskarżyła się Hitlerowi o co
widziała na wiedeńskim dworcu kolejowym

57
00:04:34,357 --> 00:04:37,025
z pociągiem pełnym Żydów
którzy byli deportowani.

58
00:04:37,110 --> 00:04:43,073
Henny nagle zaczął opowiadać

59
00:04:43,157 --> 00:04:48,662
jej przeżycia na dworcu w Wiedniu
kiedy zobaczyła pociąg pełen Żydów

60
00:04:48,746 --> 00:04:54,543
i... deportowani ludzie.

61
00:04:55,128 --> 00:05:00,424
Powiedziała Hitlerowi:
„Mein Führer, to był okropny widok”.

62
00:05:00,508 --> 00:05:06,471
„Byłem bardzo zdenerwowany
jak byli traktowani.”

63
00:05:06,556 --> 00:05:08,974
„Wiesz o tym? Czy pozwalasz na to?”

64
00:05:09,058 --> 00:05:11,852
A on...

65
00:05:13,354 --> 00:05:20,235
..zapadła cisza, absolutna cisza
i zamknął...

66
00:05:20,320 --> 00:05:23,071
Pozwolił, by jego maska opadła.

67
00:05:23,156 --> 00:05:28,285
Przyjazny uśmiech zniknął z jego twarzy
a on wstał i poszedł spać.

68
00:05:28,369 --> 00:05:32,831
Henny Schirach nigdy więcej nie została zaproszona.

69
00:05:42,925 --> 00:05:45,761
(Barlow) Odwróćmy się teraz
do okresu porażki.

70
00:05:45,845 --> 00:05:49,222
Czy Hitlera martwiło cierpienie?
ludzi biorących udział w nalotach?

71
00:05:49,307 --> 00:05:51,224
Czy widział zniszczenia w Berlinie?

72
00:05:51,309 --> 00:05:53,602
kiedy wrócił, żeby coś zrobić
jego siedziba?

73
00:05:53,686 --> 00:05:55,145
<i>(Junge) Nie.</i>

74
00:05:55,229 --> 00:05:58,023
Nigdy nie widział,
zawsze starał się tego nie widzieć.

75
00:05:58,149 --> 00:06:00,275
Przyszedł, gdy było już ciemno.

76
00:06:00,360 --> 00:06:05,822
Samochód szukał sposobu
który był prawie niezniszczony.

77
00:06:05,907 --> 00:06:13,372
Hitler nigdy nie miał wrażenia, że musi to widzieć
na własne oczy, czym była wojna.

78
00:06:14,040 --> 00:06:19,419
Przegrywał coraz więcej
jego poczucie rzeczywistości.

79
00:06:19,545 --> 00:06:21,213
Ale nagle,

80
00:06:21,297 --> 00:06:26,551
22 kwietnia myślę, że tak,

81
00:06:26,677 --> 00:06:33,517
wrócił z konferencji wojskowej
z całkowicie kamienną twarzą

82
00:06:33,601 --> 00:06:40,107
i ciemne, zagrożone oczy.

83
00:06:40,191 --> 00:06:44,945
Zawołał nas, żebyśmy przyszli
do tego małego przedpokoju

84
00:06:45,863 --> 00:06:50,492
i posłał po Ewę Braun
i sekretarze

85
00:06:50,576 --> 00:06:55,705
i dla kucharza, który był jeszcze w Berlinie
który dla niego gotował.

86
00:06:56,999 --> 00:07:03,046
Potem wszedł i powiedział
monotonnym głosem i tak nieuprzejmie

87
00:07:03,131 --> 00:07:07,008
ponieważ nigdy nie słyszeliśmy, jak do nas przemawiał,

88
00:07:07,093 --> 00:07:13,723
„Panie, proszę spakować swoje rzeczy
natychmiast musisz udać się na południe.

89
00:07:13,808 --> 00:07:17,936
„Ostatni samolot w historii
zaczyna się za około godzinę.”

90
00:07:19,647 --> 00:07:21,314
Potem zapadła cisza.

91
00:07:21,399 --> 00:07:27,279
Nie, powiedział, „wszystko stracone.
Nie ma nadziei. Musisz iść.”

92
00:07:27,363 --> 00:07:33,660
A potem nastąpił moment absolutu
cisza i staliśmy zszokowani.

93
00:07:34,912 --> 00:07:40,083
Nagle Eva Braun zrobiła kilka kroków,

94
00:07:40,168 --> 00:07:42,752
poszedł do Hitlera i powiedział:

95
00:07:42,837 --> 00:07:44,713
– Ale wiesz, że cię nie opuszczę.

96
00:07:44,797 --> 00:07:47,841
„Zostaję po twojej stronie. Wiesz o tym.”

97
00:07:47,925 --> 00:07:51,136
– Nie próbuj mnie odesłać.

98
00:07:51,262 --> 00:07:56,224
Kiedy zobaczyliśmy Evę Braun
decydując się pozostać,

99
00:07:56,350 --> 00:08:01,605
nagle usłyszałem własny głos
mówiąc: „Ja też zostanę”.

100
00:08:01,689 --> 00:08:07,527
I inne dziewczyny też to zrobiły.

101
00:08:08,279 --> 00:08:16,244
I mieliśmy bardzo dziwne uczucie...

102
00:08:17,371 --> 00:08:20,916
Rozmawialiśmy bez świadomości.

103
00:08:22,001 --> 00:08:24,085
(Barlow) Jak zareagował Hitler?

104
00:08:24,170 --> 00:08:29,799
Hitler patrzył... patrzył na nas

105
00:08:30,760 --> 00:08:38,642
i nagle pojawiło się coś w rodzaju
smutny uśmiech na ustach i powiedział:

106
00:08:38,726 --> 00:08:41,770
„Chciałbym, żeby moi generałowie byli tak odważni,

107
00:08:41,854 --> 00:08:44,105
tak odważny jak ty.”

108
00:08:44,232 --> 00:08:49,069
Ale myślę, że tego samego dnia
wprowadziła się także rodzina Goebbelsów.

109
00:08:49,153 --> 00:08:52,280
Bo zdecydowali
podzielić ten sam los co Hitler.

110
00:08:53,241 --> 00:08:58,119
Pani Goebbels przyjechała ze swoimi dziećmi.
Przyszedł także pan Goebbels. A oni...

111
00:08:58,204 --> 00:09:06,127
Posprzątaliśmy ich pokój,
który był pełen mebli.

112
00:09:06,212 --> 00:09:13,927
Zrobiliśmy miejsce na łóżka
dzieci i połóżcie się jeden na drugim.

113
00:09:14,011 --> 00:09:16,513
Sześć małych łóżek.

114
00:09:17,223 --> 00:09:24,521
Przyjechali i byli bardzo szczęśliwi.
Dzieci uznały to za bardzo ekscytujące.

115
00:09:24,605 --> 00:09:29,150
Lubili być
w bunkrze wujka Hitlera.

116
00:09:30,278 --> 00:09:37,450
Nie wiedzieli, jaki los
tam się spodziewali.

117
00:09:38,786 --> 00:09:46,376
Ale... pani Goebbels
Wiedziałem, co będzie i...

118
00:09:46,460 --> 00:09:49,588
Myślę, że był to dla niej bardzo trudny okres

119
00:09:49,672 --> 00:09:52,465
żeby nie okazywać emocji
do dzieci.

120
00:09:53,718 --> 00:09:58,430
Dzieci nam dały
mała szansa na bycie człowiekiem,

121
00:09:58,556 --> 00:09:59,889
być normalnym.

122
00:09:59,974 --> 00:10:03,101
Bo dzieci potrzebowały ciepła

123
00:10:03,185 --> 00:10:08,982
i trzeba było je pielęgnować
trochę i żeby się zabawić.

124
00:10:09,066 --> 00:10:14,696
Więc trochę spróbowaliśmy
zapomnieć o rzeczywistości

125
00:10:14,822 --> 00:10:19,659
i postępować jak dzieci
chciał, żebyśmy byli.

126
00:10:19,744 --> 00:10:23,246
I dać im poczucie ciepła

127
00:10:23,331 --> 00:10:27,334
i dobre gniazdo i tak dalej.

128
00:10:27,418 --> 00:10:30,795
Ale nie było to łatwe.

129
00:10:31,922 --> 00:10:34,758
Być może zastanawiasz się
dlaczego poprosiliśmy o truciznę, ale...

130
00:10:36,135 --> 00:10:38,303
..jeśli to wziąć pod uwagę

131
00:10:38,387 --> 00:10:43,099
nadeszły najbardziej przerażające raporty
z frontu wschodniego

132
00:10:43,184 --> 00:10:46,436
co zrobili Rosjanie
dla ludności niemieckiej,

133
00:10:46,520 --> 00:10:48,855
zwłaszcza Niemkom,

134
00:10:48,939 --> 00:10:54,861
we wsiach i miasteczkach
przejechali.

135
00:10:54,945 --> 00:11:00,742
Bardzo, bardzo się baliśmy
i byliśmy bardzo zszokowani.

136
00:11:00,826 --> 00:11:08,375
A my nie zamierzaliśmy upaść
w rękach wroga.

137
00:11:09,627 --> 00:11:16,800
A sam Hitler nie widział innego rozwiązania

138
00:11:16,926 --> 00:11:23,390
i nie ma innego wyjścia
niż sam popełnić samobójstwo.

139
00:11:23,474 --> 00:11:26,226
Więc myślę, że to nas trochę zaraziło.

140
00:11:26,310 --> 00:11:29,938
To było bardzo makabryczne.

141
00:11:30,022 --> 00:11:34,943
Eva Braun prosiła o najlepsze

142
00:11:35,027 --> 00:11:41,032
i najbardziej bezbolesna metoda
popełnić samobójstwo.

143
00:11:41,117 --> 00:11:45,912
A Hitler powiedział, że to będzie cyjanek.

144
00:11:45,996 --> 00:11:49,749
Wpływa bardzo szybko.

145
00:11:49,834 --> 00:11:53,044
Kilka minut
i nic nie czujesz.

146
00:11:53,129 --> 00:11:59,050
Potem dał nam kapsułki,
kapsułki z trucizną.

147
00:11:59,135 --> 00:12:03,430
Było w kolorze mosiądzu... Jak szminka.

148
00:12:03,514 --> 00:12:09,060
Wyglądało jak szminka
w mosiężnym opakowaniu zewnętrznym.

149
00:12:09,145 --> 00:12:13,356
I dał go pani Christian i mnie
i powiedział,

150
00:12:13,441 --> 00:12:17,694
„Chciałbym ci dać
miły prezent na pożegnanie,

151
00:12:17,778 --> 00:12:24,492
ale myślę, że ten będzie
bardzo przydatne dla ciebie.”

152
00:12:25,494 --> 00:12:31,541
I z żałosnym uśmiechem
dał nam tę truciznę.

153
00:12:32,376 --> 00:12:35,253
Jaki był teraz jego stan zdrowia?

154
00:12:35,379 --> 00:12:39,299
Stawał się coraz słabszy.

155
00:12:39,425 --> 00:12:45,305
Wyglądał jak cień.
Wyglądał na pozbawionego emocji.

156
00:12:45,389 --> 00:12:50,602
Bardzo szary i blady
i jak złamany starzec.

157
00:12:50,728 --> 00:12:55,648
Jego... Jego postawa była pochylona

158
00:12:55,775 --> 00:12:59,694
a jego noga była kulawa i...

159
00:13:00,988 --> 00:13:05,158
Jego ruchy były bardzo powolne.

160
00:13:06,535 --> 00:13:11,039
Nie był już dyktatorem

161
00:13:11,123 --> 00:13:17,504
i imponujący,
fascynującym człowiekiem, jakim był wcześniej.

162
00:13:20,466 --> 00:13:24,552
To była makabryczna sytuacja,

163
00:13:24,637 --> 00:13:26,888
myśląc, że to sam Hitler

164
00:13:26,972 --> 00:13:29,849
całkowicie stracił zainteresowanie

165
00:13:29,934 --> 00:13:32,060
i w ogóle jego działalność

166
00:13:32,144 --> 00:13:36,606
i siedział w swoim bunkrze jako człowiek załamany.

167
00:13:36,690 --> 00:13:37,941
I wokół niego

168
00:13:38,025 --> 00:13:39,943
zachęcano do przygotowań

169
00:13:40,027 --> 00:13:41,861
i bojownicy byli zachęcani

170
00:13:41,946 --> 00:13:46,491
przez obecność
tego już prawie martwego człowieka.

171
00:13:46,575 --> 00:13:51,371
Chcieliśmy wiedzieć, co o tym myśli
o przyszłość Niemiec.

172
00:13:51,455 --> 00:13:59,379
Powiedział: „Wierzę, że nie będzie
nie jest już partią narodowo-socjalistyczną”.

173
00:13:59,463 --> 00:14:03,675
„To... pomysł umrze razem ze mną.”

174
00:14:04,468 --> 00:14:10,139
„Ale może za jakieś 100 lat

175
00:14:10,224 --> 00:14:17,689
powstanie kolejny obywatel
idea socjalistyczna jak religia.”

176
00:14:20,067 --> 00:14:23,611
Sytuacja na zewnątrz
zbudowany do punktu kulminacyjnego,

177
00:14:23,696 --> 00:14:30,243
i wewnątrz bunkra czekało
coraz bardziej nie do zniesienia i...

178
00:14:31,996 --> 00:14:37,208
Stale czekaliśmy
żeby coś się wydarzyło.

179
00:14:38,335 --> 00:14:42,589
Hitler przyszedł do mnie i powiedział:
– Odpocząłeś trochę?

180
00:14:42,715 --> 00:14:47,677
„Poczuj się świeżo i poczuj, że możesz
mieć dyktando?”

181
00:14:47,761 --> 00:14:50,346
Odpowiedziałem: „Tak, mein Führer, oczywiście”.

182
00:14:50,431 --> 00:14:51,973
Zaprowadził mnie do następnego pokoju

183
00:14:52,057 --> 00:14:57,437
a potem rozpoczął swoją ostatnią wolę.

184
00:14:57,521 --> 00:15:01,816
Potem na początku mi dyktował
jego prywatna wola

185
00:15:01,901 --> 00:15:06,863
a potem jego zeznania polityczne.

186
00:15:07,781 --> 00:15:12,702
I muszę przyznać, że byłem...

187
00:15:12,786 --> 00:15:18,499
Na początku byłem w bardzo podekscytowanym nastroju

188
00:15:18,584 --> 00:15:22,712
bo spodziewałem się, że tak będzie

189
00:15:22,796 --> 00:15:28,301
pierwszy i jedyny, który wie,

190
00:15:28,385 --> 00:15:32,764
kto będzie znał wyjaśnienie

191
00:15:32,848 --> 00:15:38,603
i deklaracja
dlaczego wojna dobiegła takiego końca.

192
00:15:38,687 --> 00:15:44,150
I dlaczego Hitler nie mógł przestać,

193
00:15:44,234 --> 00:15:47,987
i dlaczego rozwój
i dlaczego katastrofa...

194
00:15:48,072 --> 00:15:52,825
Pomyślałem: „Teraz nadchodzi
chwila prawdy.”

195
00:15:54,370 --> 00:15:57,497
I biło mi serce

196
00:15:57,581 --> 00:16:00,833
kiedy spisałem to, co powiedział Hitler.

197
00:16:02,127 --> 00:16:04,754
Ale nie użył niczego nowego.

198
00:16:04,838 --> 00:16:10,551
Wyszedł ze swoimi... starymi frazesami.

199
00:16:10,636 --> 00:16:15,974
Powtórzył swoje oskarżenia,

200
00:16:16,058 --> 00:16:22,355
jego... obłąkane przeklinanie wroga

201
00:16:22,481 --> 00:16:26,234
i do żydowskiego systemu kapitalistycznego.

202
00:16:27,695 --> 00:16:31,823
A potem ogłosił

203
00:16:31,907 --> 00:16:37,078
w drugiej części
świadectwa politycznego,

204
00:16:37,162 --> 00:16:39,872
ogłosił nowy rząd.

205
00:16:41,041 --> 00:16:44,293
A potem zostałem jakby uderzony w głowę.

206
00:16:44,378 --> 00:16:50,675
Ponieważ godzinę wcześniej
dzień wcześniej powiedział:

207
00:16:50,759 --> 00:16:57,682
„Wszystko zniknęło i nie będzie
nie jest już ideą narodowo-socjalistyczną”.

208
00:16:57,766 --> 00:17:01,686
„Niemcy są całkowicie zniszczone”.

209
00:17:01,770 --> 00:17:04,313
I namawiał, zmuszał,

210
00:17:04,398 --> 00:17:12,405
„Proszę się pośpieszyć z zapisaniem tego
pisania na maszynie i przynieś to do mojego pokoju.

211
00:17:12,489 --> 00:17:18,870
„A potem dołącz do nas.
W międzyczasie poślubiłem Evę Braun.”

212
00:17:20,164 --> 00:17:25,710
Dla mnie to była kolejna wiadomość,
co mnie bardzo zdziwiło.

213
00:17:25,794 --> 00:17:27,253
Nie byłem przygotowany.

214
00:17:27,838 --> 00:17:29,964
Ale nadal było
jeszcze sporo czasu

215
00:17:30,049 --> 00:17:33,217
właściwie przed Hitlerem
popełnił samobójstwo.

216
00:17:33,302 --> 00:17:35,636
Czy możesz mi opowiedzieć o następnym dniu,

217
00:17:35,721 --> 00:17:39,599
kiedy wszystkich ustawił w kolejce
aby pożegnać się ostatecznie.

218
00:17:39,683 --> 00:17:45,354
Cały dzień nie jest niczym niezwykłym
bez tego jednego wydarzenia

219
00:17:45,439 --> 00:17:48,858
kiedy Hitler się ze mną żegnał.

220
00:17:48,942 --> 00:17:55,073
Poszedłem do niego, przeciwko niemu,
i podszedł do mnie.

221
00:17:55,199 --> 00:18:00,495
A jego twarz była już martwa.
To było jak maska.

222
00:18:00,579 --> 00:18:05,750
Spojrzał na mnie, ale to zrobiłem
uczucie, że na mnie spojrzał.

223
00:18:05,834 --> 00:18:12,256
Uścisnął mi dłoń i szepnął
coś, ale nie zrozumiałem.

224
00:18:12,341 --> 00:18:16,177
Nie mogłem zrozumieć
co w końcu powiedział.

225
00:18:16,261 --> 00:18:20,556
Ale obok niego stała Eva Braun

226
00:18:20,682 --> 00:18:24,936
który uścisnął dłonie wszystkim innym.

227
00:18:25,020 --> 00:18:28,940
Objęła mnie bardzo serdecznie

228
00:18:29,024 --> 00:18:32,485
i spojrzał na mnie z lekkim, smutnym uśmiechem
i powiedział,

229
00:18:32,569 --> 00:18:35,113
– Proszę, spróbuj stąd wyjść.

230
00:18:35,197 --> 00:18:37,657
„Proszę spróbować ponownie przyjechać do Monachium

231
00:18:37,741 --> 00:18:43,704
i pozdrowienia
do mojej ukochanej Bawarii.”

232
00:18:45,207 --> 00:18:48,626
A potem ona...

233
00:18:48,710 --> 00:18:54,132
Ona i Hitler
zamknął drzwi i odszedł.

234
00:18:54,258 --> 00:18:59,846
A miałem absolutną potrzebę
za ucieczkę i...

235
00:19:00,639 --> 00:19:08,020
Uciekłem schodami na górę
na następnym poziomie

236
00:19:08,105 --> 00:19:11,357
i tam znalazłem
dzieci Goebbelsa.

237
00:19:11,441 --> 00:19:18,656
Zagubili się, całkowicie. Byli
zapomniane, nikt się nimi nie zajmował.

238
00:19:19,867 --> 00:19:25,413
Próbowałem ich powstrzymać, żeby to zrobili
nie zejdzie w drugiej części

239
00:19:25,497 --> 00:19:31,586
i bądźcie świadkami
tego, co się tam działo.

240
00:19:31,670 --> 00:19:39,635
Wziąłem więc książkę i przeczytałem
bajkę i dał im trochę owoców

241
00:19:39,720 --> 00:19:41,053
i...

242
00:19:41,180 --> 00:19:46,976
My... Bawiliśmy się...
Odbyliśmy rozmowę

243
00:19:47,060 --> 00:19:52,231
i jednym uchem zawsze słyszałem

244
00:19:52,316 --> 00:19:57,445
za to, co wydarzyło się w następnej części.

245
00:19:57,529 --> 00:19:59,989
I nagle rozległ się huk.

246
00:20:00,073 --> 00:20:06,662
Był strzał
i najwyraźniej znajdował się w bunkrze.

247
00:20:06,747 --> 00:20:14,545
Ponieważ hałasy
strzelaniny plenerowej,

248
00:20:14,630 --> 00:20:18,841
wiemy, jak brzmią.

249
00:20:18,926 --> 00:20:21,010
I...

250
00:20:21,094 --> 00:20:29,101
Mały chłopiec Goebbelsa,
zauważył, że słychać inny dźwięk.

251
00:20:29,186 --> 00:20:34,232
Powiedział: „Och, to był strzał w dziesiątkę”.

252
00:20:35,192 --> 00:20:40,655
I pomyślałem: „Tak, masz rację,
to był naprawdę strzał w dziesiątkę.”

253
00:20:40,739 --> 00:20:45,701
Wiedziałem, że to był strzał
co doprowadziło do końca Hitlera

254
00:20:45,786 --> 00:20:51,457
i jego era narodowego socjalizmu
i prawdopodobnie także nas wszystkich.

255
00:20:52,626 --> 00:20:54,627
Ekhm, ale...

256
00:20:55,879 --> 00:21:02,343
Siedziałem trochę zszokowany i milczący
i wtedy zobaczyłem...

257
00:21:02,427 --> 00:21:07,431
Moja głowa była pusta.
W tej chwili nie czułem nic.

258
00:21:07,516 --> 00:21:12,395
Wtedy zobaczyłem jednego z adiutantów
przyszedł na górę i powiedział:

259
00:21:12,479 --> 00:21:17,942
„Teraz wykonałem ostatnie polecenie.
Führer nie żyje.”

260
00:21:18,026 --> 00:21:21,946
„Spaliłem jego ciało”.

261
00:21:23,198 --> 00:21:26,784
Potem usiadł obok mnie
i był popielaty.

262
00:21:26,868 --> 00:21:29,328
Jego twarz była popielatoszara.

263
00:21:30,330 --> 00:21:35,126
A teraz, kiedy Hitler nie żył, co było
atmosfera w bunkrze?

264
00:21:35,210 --> 00:21:39,547
Nagle zostaliśmy zmuszeni
sami decydować.

265
00:21:39,631 --> 00:21:45,594
Mieliśmy... Na każdym kroku, aż do teraz
został zamówiony przez Hitlera.

266
00:21:46,471 --> 00:21:51,434
I nagle dostaliśmy
z powrotem nasze życie.

267
00:21:52,894 --> 00:21:56,647
Ale to życie było...

268
00:21:56,732 --> 00:22:00,276
Nie było koncepcji na to życie.

269
00:22:02,362 --> 00:22:09,535
Mieliśmy swoją truciznę. To był jedyny
ustalony krok, który musieliśmy teraz wykonać.

270
00:22:11,038 --> 00:22:12,121
I...

271
00:22:12,205 --> 00:22:18,377
Nagle poczułem, że muszę wyjść
tego bunkra, tej pułapki na myszy,

272
00:22:18,462 --> 00:22:20,921
i wyjść na świeże powietrze.

273
00:22:22,341 --> 00:22:27,386
I wtedy coś się wydarzyło
dla mnie bardzo dziwne.

274
00:22:27,471 --> 00:22:33,934
Nagle zobaczyłam wojnę
w całym swoim wyglądzie.

275
00:22:34,019 --> 00:22:39,607
Leżeli martwi żołnierze
i byli Rosjanie

276
00:22:39,691 --> 00:22:46,572
byli też uchodźcy i konie
i palenie domów.

277
00:22:46,656 --> 00:22:48,157
I...

278
00:22:48,241 --> 00:22:50,326
To było nagle

279
00:22:50,410 --> 00:22:54,413
taki skoncentrowany obraz wojny

280
00:22:54,498 --> 00:22:58,667
oraz zniszczenia i porażki.

281
00:23:00,295 --> 00:23:05,132
Widzę to dzisiaj tak, jak było.

282
00:23:05,217 --> 00:23:11,097
Muszę to czasami szczerze wyznać
Myślę, że to co ci mówię

283
00:23:11,181 --> 00:23:14,058
to historia innej dziewczyny.

284
00:23:14,142 --> 00:23:17,311
Czuję się całkowicie zmieniony

285
00:23:17,396 --> 00:23:23,609
że zawsze wiąże się to ze mną na nowo
jeśli będę opowiadał o tym czasie.

